Παυλιδοτέστ

Έκανα το τεστ του Παυλίδη σήμερα και περιμένω τα αποτελέσματα. Περιλαμβάνει ενα τεστ στον υπολογιστή όπου ακολουθείς με τα μάτια μια κουκκίδα και μετά διαβάζεις ένα κείμενο αλλα πρέπει να κάθεσαι ακίνητος.

Η μαλακία είναι οτι επειδή η καρέκλα ήταν για παιδιά, δεν με βόλεβε και αποφάσισα να καθίσω στις μύτες των ποδιών μου. Δεν έκατσα όμως σωστα και στην μέση περίπου άρχισα να πονάω και προσπαθούσα να στηρίξω το βάρος μου απο το τραπέζι με το χέρι μου. Φοβάμαι οτι επειδή σκεφτόμουν τον πόνο μπορεί να άλλαξα το αποτέλεσμα.

Μετά καθίσαμε σε ένα τραπέζι και κάναμε ένα, απ’ότι κατάλαβα, IQ test. Αν και είχε μερικές ερωτήσεις γνώσης, μου φάνηκε αρκετά καλό. Τώρα δεν ξέρω κατα πόσο είναι κατάλληλο για ενήλικες αλλα τέλος πάντων. Απ’οτι φάνηκε τα πήγα αρκετά καλα.

Μίλησα με τον Τσολάκη σήμερα το βράδυ. Τον πήρα να τον ρωτήσω εαν ο πατέρας μου είχε δυσλεξία ή διάσπαση προσοχής και μου είπε οτι δεν είχε τέτοια προβλήματα αλλα αναρωτιέμαι κατα πόσο μπορούσε να το προσέξει. Όταν του ανέφερα τις σκέψεις μου για το [tag]ADD[/tag] μου είπε οτι απλά δεν έχω προσπαθήσει αρκετά.
Προσπάθησα να του εξηγήσω οτι δεν είναι οτι δεν προσπαθώ αλλα οτι δεν μπορώ και οτι συνέχεις αποσπούνται οι σκέψεις μου αλλα δεν φάνηκε να πείθεται. Τουλάχιστον ήξερε τον Παυλίδη και είπε οτι μπορεί να τον πάρει τηλέφωνο να μιλήσουν. Ελπίζω να μην το δει ο Παυλίδης σαν κάποιο είδος “μέσου”. (Αλλα τι μέσο, αφού έχει ήδη συμφωνήσει να με δει)

Διάβασα και αρκετά αυτές τις 2 μέρες για αυτό το θέμα, και να φανταστείς οτι ξεκινησε η όλη ιστορία απο την προσπάθεια μου να βρώ tips για το την μικρή διάρκεια προσοχής μου που δεν μπορώ να ξεπεράσω. Τελικά, αν είναι όπως δείχνουν τα πράγματα, είναι πιο σημαντικό και έξω απο τα χέρια μου, και νιώθω και λίγο ευθυνόφοβος που το λέω αυτο. Σαν να ψάχνω για λόγους ωστε να ρίξω την ευθύνη αλλού.
Απλά απο ένα σημείο και μετά…δεν ξέρω…τόσα πράγματα έχω ξεκινήσει και έχω παρατήσει στην μέση, απλά δεν είναι λογικό να μην μπορώ να συνεχίσω τίποτα ως το τέλος. Ακόμα και εγώ έχω σιχαθεί αυτήν την πτυχή του εαυτού μου…

Τώρα περιμένω την Παρασκευή. Είμαι και περίεργος να δω τι IQ έχω τελικά (ελπίζω όχι ραδικιού). Στο μυαλό μου έρχονται όνειρα απο ξεπέραση του προβλήματος αυτού και μετά μια super εκτίναξη καριέρρας…όνειρα θερινής νυκτώς δηλαδή.


About this entry