Τζαμπανταν Site

Db0

Ωχ τι μου θύμησες τώρα.

Pentagon E.Π.Ε.

Η πρώτη εταιρία που μπόρεσα να βρω δουλειά (412 Έουρο το μήνα μπαρακαλώ μπολύ) μετά απο 10 μήνες μου ανέθεσε τον ρόλο του εταιρικού web designer μιας και δεν είχε πολύ δουλειά εκείνο τον καιρό (Αφότου ο μπάρμπα-Παντούλης είχε διώξει όλους τους πελάτες) και έπρεπε να “γεμίσω το οκτάωρο” . Πήρε χαμπάρι λοιπόν το αφεντικό ότι μπορώ να γράψω μια-δυο γραμμές html χωρίς να χρειάζομαι WYSIWYG editor και με έχωσε να του φτιάξω σελίδα με html & flash.

Εταιρική σελίδα για την ΟΕΒΕ ήταν, και το αποφάσισε αφότου τον έκραξαν με την πατάτα που τους είχε παραδώσει πιο πριν. Ε έκανα ότι μπορούσα ο κακομοίρης με τις ελάχιστες γνώσεις που είχα και κάνοντας juggle Web Design & Desktop Support. Καλούτσικο βγήκε αλλά δεν πρόλαβα να το τελειώσω μιας και απολύθηκα αφότου ζήτησα να πάρω αύξηση στα 550 έουρο. Αργότερα έμαθα οτι το πούλησε για 200 και μάλιστα άρχισε και μπιζνες στο εταιρικό web design (μπρρρ…)

Τώρα τι να πεις όταν μια επιχείρηση πιστεύει οτι με 200 ευρώ θα πάρει σοβαρή σελίδα. Θα πάει σε μια εταιρία σαν την Pentagon. θα μιλήσει σε κάποιον σαν τον Παντούλη (ο οποίος δέχεται να αναλάβει τα πάντα) και μετα, όταν η σελίδα του δεν θα κάνει τίποτα, θα νομίζει οτι είναι αχρείαστη και όχι οτι φταίει η τσιγκουνιά του.

10 χρόνια online

Db05 Comments

Μόλις τώρα συνηδειτοποίησα ότι αυτό το χρόνο έκλεισα 10 χρόνια διαδικτυακής ύπαρξης. Ξεκινώντας με ένα φτηνό 14.400 μοντεμάκι και ένα μήνα promotional σύνδεση στη forthnet αφότου ο Νίκος “Powerfull” (βλέπε “Powerfool”) μου είπε την αξέχαστη, και πολύ σωστή φράση “Θα είναι η καλύτερη αγορά που θα κάνεις ποτέ”…

KALI και adventurer’s guild/heaven/whatever (πως στο διάολο λεγόταν το forum του Τσουρινάκη στην compulink; Θυμάται κανείς;). Τότε σε καιρούς που όλα τα ενδιαφέρον πράγματα χρειαζόντουσαν πιστωτική. Ευτυχώς είχα το φιλαράκι να μου δανείσει τον κωδικό του για το KALI (Για όσους δεν ξέρουν, ένα απο τα πρώτα gaming nets το οποίου εξομοίωνε ένα δίκτυο IPX (LAN) μέσω TCP (Internet) για να μπορούμε να παίξουμε παιχνίδια που δεν γνωρίζαν τι εστί Internet (Βλέπε Duke Nukem 3D και Warcraft 2).
Ωραίοι καιροί. Ονόματα όπως Pioneer, Lanceril, Toufas, Gus και άλλοι πολλοί, μερικούς απο αυτούς ακόμα τούς έχω στο ICQ μου. Οι περισσότεροι έπαιζαν War2, εγώ Duke3D και είχα τον Gus να είναι ο μόνος που με νίκαγε σε normal πίστα (Μέχρι που τον βρήκα στο Quake 2 μπουάχαχα).
Η πρώτη συνάντηση μου με άτομα που γνώρισα απο το internet ωστε να πάμε στο Internet cafe (τότε δεν ήταν cafe) του Observer. Άντε πήγαινε απο Π.Φάληρο στην Αγ.Παρασκευή με λεωροφίο να λιώσεις 12 ώρες παίζοντας Duke3D και Τotal Annihilation (Παιχνιδάρα) multiplayer χωρίς 300 min ping.

Μεγάλη αλλαγή όταν πήρα το 33.600 modem, τώρα πια πάντα με “δανεισμένη” σύνδεση σε compulink ή όπουδήποτε άλλου μπορούσα να την τσιμπήσω (Απλά η compulink ήταν η μόνη που επέτρεπε το ίδιο username 2 φορές). Ακόμα και ΕΕΧΙ είχα ένα καιρό, δανεισμένη απο το φροντιστήριο μου.
Αυτοί ήταν οι καιροί που το KALI έχανε το prestige του μιας οι συνδέσεις μέσω TCP/IP γινόταν το status quο στα online παιχνίδια (Βλέπε Quake2) ή απλά υπήρχαν dedicated servers για αυτά τα πράγματα (Βλέπε Diablo στο battlenet και τα απίστευτα cheats). Ακόμα έπαιζα με τρελά ping αλλά για κάποιο λόγο το πήγαινα το καταραμένο Q2.

Πανελλήνιος διαγωνισμός Q2 (Καλά τι πανελλήνιος, μόνο η Αθήνα θα ήρθε κατα πάσα πιθανότητα) απο την Compulink. Απίστευτη πόρωση και μεγάλη προπόνηση με τον Hellraiser μέσω τοπικά στημένων servers στον υπολογιστή μου. Τελικά ήρθα δεύτερος, και αυτό διότι ο Legeon ήξερε την πίστα και δεν το παραδέχτηκε (αλήτη). Το δεύτερο δώρο sux αλλα τουλάχιστον είδα την φάτσα μου στο ένθετο του PC-Master. Μετά απο μερικά χρόνια σταμάτησα να το παίρνω αηδιασμένος απο την ποιότητα του (Ο Τσουρινάκης μια ζωή τα ίδια, ούτε δημόσιος υπάλληλος να ήταν εκει μέσα με τον Κρατσά).

Πάει το Quake2, τελειώνω το Λύκειο και φέυγω Θεσσαλονίκη όπου ξεκινάω new life. Παρέες αρχικά με Serpent, με τον οποίο ξεσκιζόμαστε στο Q3 μέχρι που εγώ το βαριέμαι και το γυρνάω στο CS που μόλις έχει βγάλει την beta2. Αυτός καίγεται εντελώς και πάει και νικάει το Πανελλήνιο στο Q3. Τελευταία φορά που τον βλέπω έχει κάνει τατουάζ το σύμβολο του Q3 στον ώμο (Πάει η χιλιοκλασμένη Serpent. Πέθανε)

CS μαζί με φιλαράκι σε νετγκαιφέ και κυρίως στο Enterprise στο οποίο γνωρίζω μερικά απο τα πιό εντάξει ατομάκια στην ζωή μου (Ά ρε Elt και deadskate). Αγοράζω αυθεντικό το Half-life όταν ακόμα έκανε 5 χιλιάρικα απο προσφορά και αρχιζω να παίζω CS online. Με βλέπει μια μέρα ο Plutonick στην Warehouse και μου προτείνει να μπω στην MAZA. (“Ρε συ historian, θές να μπείς σε μια clan?” – “Why not”). Νέα ονόματα, Smoke, DaDread, Davout, φιλίες, έχθρες, τουρνουά, προπονήσεις και στην μέση…ο στρατός.

Τα γάμησε όλα.

Με πέταξαν απο την ΜΑΖΑ (κατάρα στο στον Davout) αλλα με ξαναπήραν μετά. Εξαφανίστηκα απο το διαδίκτυο και άλλαξα και nickname. Πέθανε ο Ιστορικός Historian (αν και οι Μαζίτες δεν υπάρχει περίπτωση να με φωνάξουν αλλιώς) και εμφανίστηκε ο Db0. Σταμάτησα ένα καιρο το πολύ online gaming, ας όψεται Γκόμενα και δουλειά, μέχρι που άρχισα το Eve, πάλι με τους μαζίτες.

Κάπου εδώ είχα αρχίσει να δουλέβω στο Φωκά. Μέσα στον χρόνο ανακαλύπτω το Λινουξ και το ενδιαφέρον μου στο διαδίκτυο γίνεται πιο φιλοσοφικό. Free Software, Open Source, και διάφορα άλλα. Σταματάει το πολύ gaming αλλα δεν με ενοχλεί πια. Προσπάθησα λίγο το WoW άλλα έφαγα ερωτική απογοήτευση και μου έφυγε η όρεξη (Άσε που βαρέθηκα).

Και ερχόμαστε στο παρόν. 10 Χρόνια μετά (30 χρόνια επιτυχίες όπως λένε και τα Ημισκούμπρια). Θα ήθελα να ήταν 15, να είχα γνωρίσει καιρους BBS και 1 μονάδα το τηλεφώνημα άλλα άργησα. Έπαιζα Monkey Island τότε 🙂

Δεν μπορώ ούτε τα μισά απ’οσα έχουν γίνει να πώ σε ένα blogpost και είναι κρίμα. Φοβάμαι μην τα ξεχάσω.

Και γαμώ τα review

Db0

Μπορώ να πω ότι αυτό το review για το Λίνουξ είναι απο τα καλύτερα και πιό έξυπνα που έχω διαβάσει. Εύγε κοπέλα μου, μακάρι να είχα το χιούμορ σου 🙂

Προτεινόμενο για oποιοδήποτε Έλλην Linux User


Φρανκφούρτη λοιπόν

Db01 Comment

Εδώ είμαστε, μετά απο μια εβδομάδα αφότου έφυγα απο το Λονδίνο, επιτέλους έχω την ευκαιρία να ανανεώσω το ιστολόγιο μου, και αυτή τη φορά και στα Ελληνικά. Ναι, αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στο καινούργιο μου γραφείο στην Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα (23ος όροφος στον Eurotower) και εκμεταλέυομαι λίγη ώρα αφότου σχόλασα για να σερφάρω, μιας και στο ξενοδοχείο που μένω δεν διαθέτω internet ή υπολογιστή που να μπορεί να το χρησιμοποιήσει.

Αρχικές εντυπώσεις απο την πόλη δεν είναι άσχημες. Η συγκοινωνία είναι πολύ καλή μιας και διαθέτει εκτεταμένο “Μετρό” και έχει μικρότερο μέγεθος απο την Θεσσαλονίκη. Τελικό αποτέλεσμα είναι οτι για να πάω οπουδήποτε χρειάζομαι το πολύ 30 λεπτά και για να φτάσω στην δουλειά χρειάζομαι 15 λεπτά, και αυτό κυρίως διότι πρέπει να περπατήσω 10 λεπτά μέχρι την στάση.

Απο διασκέδαση δεν έχω ανακαλύψει ακόμα πολλά αλλα το επιδιώκω. Το πρώτο Σ/Κ που είμουν εδώ ανακάλυψα ένα μπαράκι (που μου πρότεινε ο υπάλληλος απο το μονάδικο μαγαζί με επιτραπέζια εδω γύρω) εν ονόματι Mephisto, στο οποίο πρώτο ξάφνιασμα είναι οτι ο Μπάρμαν είναι Έλλην και δεύτερο οτι το ίδιο ισχύει και για τον Ιδιοκτήτη. Αυτό θα πεί σύμπτωση.
Τα υπόλοιπα μέρη που εξερέυνησα ήταν:

  1. Μία Ιρλανδική pub που την δουλεύει ένας…Καναδός, ο οποίος μου έθεσε πολύ καθαρά οτι ο Καναδάς δεν βρίσκεται στην Αμερική αλλα “Στο βόρειο ημισφαίριο της Αμερικανικής ηπείρου”.
  2. Ένα μπαράκι που είχε την προσφορά των .99 cents η οποία ανακάλυψα δεν σήμαινε οτι πουλούσε τα πάντα στα .99 cents αλλα οτι όλα τα ποτά τελείωναν σε .99 cents. Σαν αποτέλεσμα το μενού είχε τιμές σαν 4.99 και 9.99 (το τελευταίο, για ένα μέτρο μπύρα…) Το μαγαζί αυτό έπαιζε περίεργα χαρούμενη μουσική. Δεν ξέρω τους ακριβείς όρους άλλα ήταν ένα συνεχόμενο mix απο χορευτικές διασκευές. Ακόμα και το “Ωπα, ώπα, σ’αγαπώ κι’ ας μη σου το ‘πα” άκουσα, σε Ελληνική και τουρκική έκδοση. Τα περισσότερα τραγούδια ήταν στα γερμανικά απο την άλλη. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με το γεγονός οτι ο μπάρμαν με κοιτούσε λίγο περίεργα και οτι το μαγαζί είχε μόνο ανδροπαρέες με έκανε να υποψιάζομαι οτι μπούκαρα σε gay bar. Τέλος πάντων
  3. Μια πιο traditional pub μέσα στην τουριστική περιοχή, στην οποία βρήκα μια παρέα απο 14-16χρονα να καπνίζουν και να πίνουν μπύρες (αλήθεια πια είναι η νόμιμη ηλικία για αλκοόλ στην Γερμανία;). Σε κάποια φάση αποφάσισαν οτι είμουν ενδιαφέρον και προσπάθησαν να μου μιλήσουν…Γερμανικά. Δεν δούλεψε ιδιαίτερα καλά. Το ίδιο αποτέλεσμα είχε και η Ουκρανέζα που καθόταν με τον άντρα της δίπλά μου.
  4. Ένα καθεδρικό ναό.

Έυτυχως, δόξα το Google, ανακάλυψα μερικά μέρη τα οποία είναι πιο κοντά στα γούστα μου, και σήμερα λέω να κάνω μια εξόρμηση στην “Σπηλιά” η οποία υποτίθεται παίζει metal-ιές και αύριο θα επισκευθώ ένα πιο alternative-gothic μέρος, εν ονόματι, “The Final Destination”

Κόσμο δεν γνωρίσα ακόμα, εκτώς απο τους συνάδελφους μου και τους Έλληνες στο Mephisto, διότι δεν μιλάω γρι γερμανικά. Τα αγγλικά δεν είναι ιδιαίτερα διάσημα απ’οτι έχω καταλάβει και η γνωριμίες καταντάνε λίγο αποτυχία σαν αποτέλεσμα. Γερμανικά δεν προβλέπεται να μαθαίνω (Τζαμπέ that is) μέχρι να τελειώσει αυτή η σαιζόν μαθημάτων, δεν ξέρω πότε θα είναι αυτό.

Αυτά για την ώρα.

Βαρέθηκα.

Last night

Db0

So this is it. My last night in London has arrived. Tomorrow at 2pm I will be flying to Frankfurt.

All in all, it’s been interesting. I’ve met quite a few people and I found the crowds that I like to hang out with to be much more friendly than the relative in Greece. People tell me that Germans are much more cold and hostile but I think I’m going to reserve judgment until I get to see things for myself.

My experience here has been a mix of good and bad. In the end I’m just happy to have found a job but sorry that I have to, once again, leave everything behind.

Last.fm Events

Db0

[tag]Last.fm[/tag] once more has done something extremely cool with its newest version. It’s called the event system and it allows you to find local events (gigs/concerts whatever) that are similar to your music taste and see who else is going or register that you will be attending.

This is one of the coolest ways to meet new people. Arrange to meet up for a concert and maybe for a beer afterwards.

You can also search for events by any number of factors, like band, date or location.

Excellent!

The other interesting update is the last.fm flash radio. No longer must you download the last.fm player from anywhere you need to listen to music. That seriously helps in case you want to listen from a place where you don’t have admin rights or are just in a hurry.
It still needs work as it seems. I’ve been trying it all morning and I get a lot of disconnection errors and heavy buffering but I expect that will be fixed sooner or later. It’s probably because of the amount of people trying it out and putting a strain on the servers.

Other new & interesting stuff are the free downloads and the tast-o-meter, but events in my humble opinion is teh shit!

JobSearch Statistics

Db0

Time I’ve been in London: Approximately 5 Months

Number of Job search sites registered at: 12

CV versions: 4

Number of applications sent: A few hundred.

Number of times my CV has been looked at by agents: about 700

Number of agents called me to talk to me about a job opportunity: At least 30

Number of Interviews: 6 (9 including the second and thirds for the same company)
Number of job offers: 1

Location of New Job: Frankfurt, Germany (!)

Number of agents contacting me after looking at my CV: Less than 1 in 20

Job Description: 1st Line Support

Conclusion 1: Agents lie. A lot. When they tell call you for a job, being all excited and shit, 50% of the time, they won’t ever call you or email you back as they said they would.

Conclusion 2: Most of the time, when you send your CV to job vacancies advertised, it doesn’t even get looked at by anyone. Most of the times I called the Agency to confirm that they got and saw my CV, they never had.

Conclusion 3: Cover Letters don’t do jack shit. I used to send Custom Cover letter all the time when I started looking. Later I tended to copy-paste a bit more. In the end I didn’t even bother changing the default one. I had the most success when I used the Jobserve site, which incidentally does not have even have an option for a Cover Letter.

Conclusion 4: Don’t even bother to send CV to Google.

Final Outcome: I’m tired of searching…

I have been pissed by a black cat

Db0

“Konstantine I have some really bad news”

This is how my Agent for ECB opened the conversation last Thursday when he called me to tell me what progress we had.

“Oh no” – Is what is thought, with “no” echoing in my head.

To make a long story short, what my agent told me, is that they changed their mind and decided not to hire me after all at ECB. I was dumbstruck…at least until desperation set in.

I felt like the earth opened up and swallowed my hopes.

“How? Why?” – I asked, choking back some tears.

“I don’t know, but Melva (The intermediate between agency and ECB) is very angry and is going to a meeting to find out what happened.”

At this point, I couldn’t really say anything. I was just incredibly sad.

My agent continued – “I’m truly sorry Konstantine, I will try and find you another job…” but I was too gone to really carry a conversation.

“How can a company as big as ECB do this?” – I kept thinking to myself.
I’ve truly never heard before of an employer “changing his mind” about a job offer after he made it. It just seemed incredibly irresponsible and I was determined to get to the bottom of it.

After letting my sister and cousin know, I couldn’t really gather the courage to go job hunting for that day. Having the single break I had these five months so cruelly shattered, dissipated any enthusiasm I would be able to gather for job search. I left it for the other day, although It’s frankly something that I cannot afford to set aside.
Since I didn’t get the job afterall, I now need to pay rent and I don’t have a job.

An unforeseen consequence of all this is that I lost two jobs that could sustain me. The day my agent told me I got the ECB job, two people called me for bar work and I turned them down because I thought that a) I wouldn’t need it. b) I would be leaving soon and there was no reason to leave them hanging.
How was I supposed to know.

That day, I did manage to sent a (pretty dramatic) mail to Melva to ask what happened but I never received a reply. I left things as they were for the time and attempted to call her Monday afternoon. What she told me was unbelievable.

They never did accept me. All they told the agent is that I had things looked very good and that they were waiting for the final result. Why my agent decided to tell me that I got the position is anyone’s guess.
Furthermore, when I contacted him 5 days later to ask what was happening, he would tell me that “my position has not been compromised” and that “I should not worry”.

Now how can that be, when they never even said yes in the first place?
Funny thing is that I had a gut feeling that something was going to go awry (and so did my sister) but…hell…damn the optimist in me.
Anyway, Melva did not know why they decided not to hire me after all and they do not need to disclose the reason, but deep down, for some reason, I have the feeling that it’s because they read my last entry and did it to punish me for jumping to conlcusions.

sigh

So, here I am. Still at London and not going anywhere. My big break came and spat me in the eye for being so damn happy about it.

Great.