Starting adventuring again.

After this last Sunday, I got in the mood to work on [tag]Chronopia Adventures[/tag] again. I don’t know why but I think it was the board game I played, Hunt for Dracula or something, that did it.

It’s been a long time since I worked on that game and the rules are more polished than I remember leaving them at. Still, I never liked that fact that all dungeon encounters were from the same, which meant that every dungeon, of the same level, had the same creatures inhabiting it.

My idea now is to have dungeon types, so for instance a Warped dungeon will be inhabited more by demonic forces while a Desecrated one will have more undead. This will help, imho, to keep a sence of “focus”/realism and not have everything be so random.

Right now the idea is to create a Generic encounter table for each type, that the characters roll at when encounting hostile forces and that is the same for all levels. However when you look the results at their own table, they vary depenging on the level of the party.

The other idea that occured to me is that it would be great to create a program to handle the encounters for the game, in order to cut down on the paperwork. Then all one had to do is bring in a laptop instead of flipping through dozens of papers to find the right tables.

It would also be a great start to pick up on python as well as I’ve been meaning to do.

Sorry Bob

Well, I managed to get someone angry with me without really meaning to. You see, there is a group of boardgamers that gather every Sunday at a guy’s house and play games and I contected them in order to meet up with them. However due to heavy amount of drinking and dancing the previous night at Slime Light I ended going home at 8 and sleeping until 1 (and that was lucky).

Problem is that I was supposed to let him know if I was coming or not by 12 and I should be there by 2. I didn’t have his phone number and I didn’t have his address since I was planning to get them from the library on Saturday, which I didn’t find the time to do so afterall.

So, I just thought that since I didn’t call, he would assume I’m not coming and decided to go and find another gaming group that was gathering downtown.

Unfortunately, I didn’t understand how things work exactly and the guy who was hosting the event at his place called me, being a little pissed off, to ask me if I’m going after all. Well, I didn’t really have a good excuse, and I could only apologise.

Well, I blew my chance with that specific gaming group unfortunately and that’s a pity but at least I won’t be here long so it doesn’t make much of a difference. Still, I dislike pissing off people.

Wo0oOhooo

AAAAaaaaaAAAAAAAAAAaaaaaaaaaaaaAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA
I found a job.

FINALLY!

After many months of searching and many more weeks of waiting, I finally was accepted in a position, and what a position it is!

I find it kinda strange how I left Greece and came to London to find a Job and I will end up in Frankfurt… eh

Finally a weight has been lifted off my shoulders. No need to try and find a whatever job just to be able to afford the rent (which in retrospect, after visiting today a friend who is paying much less than me for a room not much smaller, I realize was a bad choice). Fortunately I was saved the experience of having to become a bar tender at a gay bar (and concert hall, but I believe the first fact is more important)

So European Central Bank, here I come!

Rejection

I just don’t get, am I just so unlucky or what?

First [tag]Interview[/tag]: Good impression

Second Interview: Good impression, great vibe and some unexpected compliments

Final result: The other candidate get the job.

Total times this has happened until now: 2

I mean, WTF!

Do I always end up running against a person that is just a bit better than me or what?

I am truly and utterly disappointed by my (non)success rate… I am just hoping for some good news after this week is through.

Mapa

It seems that the one thing I do not look like, is a Greek.

Ever since I came to London, people have thought I was Italian, Polish, Russian, British, French and anything else you can think of.
Just yesterday, while I was on the airplane, the stewardess, as she was handing out drinks, turned and said something to me. After I asked her to repeat it twice, she spoke it almost to my ear and then I understood that it wasn’t the noise of the airplane that was making it difficult for me to listen; she was actually speaking in another language – Russian – as it turned out. She just, for some strange reason, assumed I was from the great North.

As a matter of fact, the only people that have pinned me as a Greek were ones that have lived in Greece for extended periods and as such, could recall the accent.

There is an upside to all this however, minor as it is. I can approach other Greeks without them knowing I can understand them. Usually they continue talking in Greek thinking that their conversation is almost private, and as previous examples have shown, that is an illusion. You can never be sure of whom is listening.

This Friday, I happened to be waiting for the (fuckin’ perpetually late) N171 bus in Tottenham Court Road. As chance would have it, two girls sitting next to me were speaking in Greek. I didn’t have anything to say so I just kept my silence until I saw we were boarding the same bus. I did surprise them by replying to them in Greek as we were getting in. It turned out that we had actually gone to the same place before (The Electric Ballroom) and they were returning home by the same bus I was. They had no idea I was Greek either. One of them actually thought I was some kind of Goth wannabe, what with my black leather trench coat, tired face and tangled hair. Eh.

Library windows

I wonder how much money the library, from where I am writing this post, has spent to buy and install windows and office 2000 on all computers. I can’t help wondering how much cheaper it would be if they were all based on Linux.

As a matter of fact, I have seen many systems around running on [tag]Windows[/tag] only in order to run another application, for example, for displaying a looping video all day.

The train schedule display in London bridge, and by that I presume everywhere else, obviously runs on windows (I noticed that after they performed an illegal operation and crashed the schedule). Why? Why not run on a lightweight Linuxbox, or thin client? Why do they need the whole (expensive) windows package when they don’t even use it?

The post office’s ad display runs on windows. The only thing that does is cycle through marketing images. Did they really pay the price for an OS just to be able to put a few images in a loop?

This just doesn’t make sense.

NetΓκαϊφέ in London

Έγραψα αυτό το μακρυνάρι σε ένα post στα forum του Mazanet και μιας και είναι σχετικό με την ζωή μου εδω πέρα τον τελευταίο καιρό λέω να το αντιγράψω και ‘δω μέσα να το θυμάμαι.

Το πρώτο netcafe που πήγα στο Λονδίνο είχε 1 λίρα την ώρα (το στανταρ εδω πέρα), δεν επέτρεπε να κατεβάσω τίποτα απο το internet (ούτε το βιογραφικο μου), διέθετε μόνο internet explorer 5 ο οποίος πολλές φορές έκλεινε μόνος του διότι, έλεγε, έβλεπα απρεπή πράγματα (πχ την τελευταία αίτηση μου για δουλειά). Για να μην μιλήσω για την απίστευτη καθυστέρηση για να ανοίξει μια σελίδα (spyware οργασμός) και τα διάφορα παιδάκια που έτρεχαν δεξια και αρίστερα μαλλώνοντας για το ποιο θα χρησιμοποιήσει το computer της μαμάς. Μόνο η κότες έλειπαν απο εκεί μέσα. Α ναι, και μια εκτύπωση έκανε 50 pence. [1]

Το επόμενο internet gκαϊφέ (Απο συνήθεια τα λέω ακόμα έτσι, στην πραγματικότητα ούτε νερό δεν έχουν) που πήγα ήταν στο κέντρο και πάλι είχε 1 λίρα την ώρα. Τουλάχιστον εκεί μπορούσα να χρησιμοποιήσω firefox αλλα ξενέρωσα απίστευτα όταν με χρέωσαν έξτα 25 pence για το ένα λεπτο που “έκατσα” παραπάνω (που παρεπιπτόντως ήταν το λεπτό που πήγαινα απο τον υπολογιστή στο ταμείο. Παραλίγο να τσακωθώ εκεί μέσα αλλα τελικά τους πλήρωσα και έφυγα χωρίς να πω “Bye”…έτσι για να μάθουν… (Πού’ν το καταραμένο το :rolleyes: 😉

Στο τρίτο ήταν λίγο καλύτερα αν εξαιρέσει κανείς το γεγονός οτι οι πλάσμα οθόνες έπαιζαν συνέχεια ταινίες και δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ σε αυτό που διάβαζα. Τουλάχιστον εκεί μπορούσες να διατηρήσεις την μια ώρα που πλήρωσες για μια εβδομάδα, οπότε το χρησιμοποιώ για να τσεκάρω τα email μου σε 5 λεπτά όταν δεν έχω χρόνο.

Το τελευταίο που βρήκα, και αυτό απο το οποίο γράφω αυτό το post, είναι επιτέλους πιο φθηνό, με 1 λίρα τις 2 ώρες και αρκετά πιο χύμα. Μπορώ να κατεβάσω και να εγκαταστήσω ότι θέλω (πχ το last.fm player για να ακούω μουσική). Το μόνο κακό είναι οταν ο διπλανός μου αποφασίζει να τσεκάρει gay/tans porno και λόγο της απόστασής, όποτε φεύγει η ματιά μου πέφτει πάνω σε άντρα με βυζιά να παίρνει τσιμπούκι απο γυνάικα…ugh. Μόλις τώρα αναγκάστηκα να βλέπω τον τυπά απένταντι μου να κάνει επίδειξη τα μούσκουλα του στην webcam του, προφανώς για να γοητέψει οποιοδήποτε πιπινάκι προσπαθούσε να ψήσει στο chat… (:rolleyes: :rooooleeeeyes!:)
Τουλάχιστον είναι φθηνό.

Α ναι, σε όλα αυτά, πλην του δευτερου, δεν είδα κανένα να παίζει παιχνίδι. Το μόνο που κάνουν είναι να surfάρουν και να κάνουν chat. Αυτό με γλυτώνει τουλάχιστον απο το να έχω τα διάφορα πιτσιρίκια που παίζουν “Κάουντερ” – όπως αναφέρει ο αγαπητός PlutoΝίκος – να βρίζουν τον “Παλιοκαμπερά”, ένα πολύ συνηθές φαινόμενο εν Ελλάδι.

Είναι και το internet της βιβλιοθήκης το οποίο είναι τζαμπε για 1 ώρα την ημέρα αλλα έχει ανάλυση 800×600 (μη σου πω 640×480) και δεν διαθέτει firefox. Πάλι καλά που το καλό παλικάρι, που ξέρει κι’αλλο μονοπάτι, βρήκε τρόπο να το εγκαταστήσει μέσα στο cache folder του exploder στον οποίο έχω δικαιώματα r/w Grin

Αυτά. Να μην ακούσω κανένα να παραπονιέται ξανά.

…Τουλάχιστον μέχρι να βάλω τα 8mbit , τα οποία btw, θα αργήσουν πολύ ακόμα. Η ΒΤ υποτίθεται οτι ενεργοποίησε την γραμμη χθές αλλα …testicles! Λενε έχει πρόβλημα και θα είναι ΟΚ απο το Σάββατο. Μετά απο εκεί θέλει άλλες 15 μέρες ωστε να πάρει τον έλεγχο η Tiscalli, τουλάχιστον απ’ότι λέει στο FAQ.

Souk-Hell

Οι τελευταίες 2 εβδομάδες πού δούλεψα στο Souk ήταν απίστευτα ψυχοφθόρες. Ο Αρχικός μπάρμαν, ένας Πολωνός εν’ ονόματι Mike, έφυγε διακοπές και την θέση του πήρε ο αδελφός του αφεντικού. Αμέσως ανέλαβε καθήκοντα manager του bar και εκεί είναι που η ζωή μου άρχισε να γίνεται πολύ δύσκολη.

Ο τύπος πραγματικά δεν έχει ιδέα απο διεύθυνση, και για να το καλύψει με τρέχει όλη την ώρα για τις πιο αχρείαστες δουλειές, ώστε να έχει αυτός ελευθερία να φτιάχνει τα κοκτέιλ. Αποφεύγει τις κουραστικές δουλειές φυσικά – ρίχνοντας ‘τες σε ‘μενα ή στον δεύτερο μπάρμαν που προσέλαβαν πρόσφατα. Μη του πέσει η μύτη δηλαδή, εαν σηκώσει μια κάσα μπύρες.

Μερικά άλλα ωράια:

  • Κάθε μέρα πρέπει να ετοιμάσουμε το Mais en plus (ή πως στο διάολο γράφεται) γιατί πάντα η επόμενη μέρα είναι “busy”, ακόμα και εαν η επόμενη μέρα είναι η γαμημένη Δευτέρα που έχει κλαιν κόσμο. Αποτέλεσμα; 8 μπουκάλια ζαχαρόνερο (τη στιγμή που το Σάββατο, με το ζόρι να χρησιμοποιήσουμε 2), άπειρα κομμένα φρούτα που σαπίζουν σιγά-σιγά, τρείς κουβάδες σπασμένος πάγος να περιμένουν πότε θα έρθει η Παρασκευή, ανοικτά μπουκάλια κρασί (Γιατί “Δεν θα έχουμε χρόνο να το κάνουμε ότα θα είναι busy” …να ανοίξουμε το γαμημένο κρασι!?) και άλλα διάφορα.
  • Καθαριότητα που δεν έχει καμία λειτουργική αξία, όπως το να καθαρίσω το εξωτερικό απο τα μπουκάλια με το υγρό πιάτων, τα οποία μπουκάλια είναι καταχωνιασμένα κάτω απο το μπάρ! ή να καθαριστεί ο κάδος σκουπιδιών, μέσα-έξω, κάθε μέρα (Ναι, γιατι σκοπεύω να φάω από εκεί μέσα…)
    Και φυσικά δεν είναι αυτός που αναλαμβάνει να κάνει αυτές τις εργασίες, όοοχι…
  • Προσπαθεί, με κάθε τρόπο, να βρεί λόγο να με κριτικάρει. Δεν μπορώ να κάνω ένα λάθος χωρίς να πεταχτεί για να μου το τρίψει στην μούρη. Εάν κάνει αυτός το ίδιο λάθος φυσικά δεν τρέχει τίποτα (“Don’t worry” είναι η αγαπημένη του φράση όταν κάνει μαλακία).

Πολύ το χάρηκα πάντως το Σάββατο που προσπάθησε να με αναγκάσει να ξαναδέσω τα μαλλιά μου καθώς κλείναμε το μαγαζί. Όταν τον αγνόησα, πήγε να κλαφτεί στον manager και έφαγε πόρτα. Δεν ξέρω ακριβώς τι του είπαν στα Αραβικά αλλά άκουστηκε σαν “Δεν έχεις τίποτα καλύτερο να κάνεις;”

Πραγματικά, προς το τέλος της προηγούμενης εβδομάδας είμουν έτοιμος να τα βροντήξω όλα κάτω και να παραιτηθώ αλλά το βράδυ της Πέμπτης κάτι άλλαξε μέσα μου, δεν ξέρω τι ή γιατί, και απέκτησα αρκετή αντοχή για να υπομείνω αυτή την κωλοδουλειά μέχρι να βρω κάτι καλύτερο.

Ας κρατήσουν το “διαμάντι” που έχουν τώρα, εγώ προτιμώ να κρατήσω την λογική μου.

Περιμένοντας την ΒΤ

7-10 μέρες για να μου ενεργοποιήσουν την τηλεφωνική γραμμή απο τη ΒΤ. Εαν υποθέσω ότι τα χρήματα έχουν φτάσει από την Τετάρτη τότε αύριο θα έχουν περάσει 7 μέρες. Ας ελπίσουμε να μην τους πάρει το max. Αλλά και πάλι, γιατί χρειάζονται 7 μέρες για να ενεργοποιήσουν μια γραμμή, τι στο διάολο πια;

Μετά απο αυτό, να δούμε και πόσες μέρες θα χρειαστεί για να ενεργοποιηθεί η broadband…

Mood-swings

Αρχίζω να διακρίνω ορισμένες ρωγμές στην αιώνια αισιοδοξία μου. Τις τελευταίες μέρες είμαι θύμα σε διάφορες αλλαγές ψυχολογίας. Την μία είμαι αισιοόδοξος για το μέλλον και πιστέυω οτι απλά πρέπει να κάνω υπομονή μέχρι να μου δοθεί μια ευκαιρία, και την άλλη βλέπω την οικονομική & εργασιακή κατάσταση μου και απελπίζομαι.

Όπως το είπε και ο ξάδελφος μου ο οποίος έχει απλά “ταλέντο” για να σου ανυψώνει το ηθικό…

“Τηλέφωνα, τηλέφωνα αλλα δουλειά δεν βρίσκεις…”

Να’σαι καλά ρε Παύλο που δηλώνεις το προφανές. Για ακόμη μια φορά μου δίνεις δύναμη να συνεχίσω…*sigh*

Είναι και το γεγονός οτι ο υπολογιστής έχει αρχίσει να τα παίζει πάλι…random κολλήματα και μεγάλη καθυστέρηση με την πρόσβαση στον σκληρό με κάνουν να πιστεύω οτι ο 40ρης μου έιναι στα τελευταία του. Το πρόβλημα είναι οτι εοπάνω του κάθεται το μεγαλύτερο μέρος απο το logical volume στο οποίο βρίσκεται το λειτουργικο. Σε περίπτωση δυσλειτουργίας θα πρέπει να εγκαταστήσω εσωτερικά τον 250g και να βάλω πάνω του καινούργιο λειτουργικό…το οποίο, χωρίς internet θα είναι λίγο πίκρα.

Μιας και είπα internet, ρώτησα την BT τι χρειάζομαι για να βάλω τηλεφωνική γραμμή και μου ψυθίρισαν οτι θέλει αρχικά μόνο 50 λιριά για ασφάλεια…τελικά ότι και να κάνω μου τρώει περισσότερα χρήματα.
Μετά απο αυτό πρέπει να πάω ή στην TalkTalk για δωρεάν Internet μαζί με το πάγιο του τηλεφώνου (σύνολο 20£ το μήνα για 8mb, 40gb limit) ή στην Orange για δωρεάν Internet μαζί με το πάγιο του κινητού (σύνολο 45£ το μήνα για 8mb, 5gb limit…νομίζω). Πάω στοίχημα οτι θα πρέπει να αγοράσω και broadband modem το οποίο θα είναι τουλάχιστον 50£ ακόμα… ξανά – *sigh*

Ας ελπίσουμε δηλαδή να είναι μόνο ο δεύτερος σκληρός, γιατί εάν τα παίξει το PC…την πουτσίσαμε, για να το πω ευγενικά.

Ευτυχως βγάζω “θεωρητικά” 800 λίρες το μήνα που θα πρέπει να είναι αρκετές για αυτά. Δυστυχώς, δουλέυω σαν το σκυλί.

Οπότε παρέα με τις ψυχολογικές μου αλλαγές, περιμένω ακόμα για μια ευκαιρία. Τηλέφωνα με παίρνουν…να δούμε καμία συνέντευξη πότε θα πάμε.