More Scripalicious Photos

So once again I’m making a picture post both as to show off my new pics and also to check how well my new lightbox plugin is working. I used to have it before through WPG2 but with recent versions of it, it seemed to break my top slidebar so the navigation would not drop down anymore.

So the pics in this post are all taken from previous nights in the Final Destination Club. I just recently uploaded them to my gallery but I didn’t have much to say about them.

This time I was playing more with my new camera’s low-shutter speed night shots and I managed to catch a few good ones with the low candlelight or the various glowsticks I brought. I also concentrated more in taking some shots of the nightclub (as opposed to just people) but without a nice tripod, the results were a little shaky.

I also tried my hand with some more artistic pictures of stuff which are not half-bad if I may say so myself

Generally it was good fun but unfrotunately the camera is not that good at taking videos in the dark as I wanted. I tried to film a tour of the club but I ended up filming mostly darkness. At the end, I ended up just taking pictures of dancing hawt goth chicks or just me playing with glowsticks

So, that’s for now. More pics in the future

Trendy

Every time I end up in a trendy or “in” place, the experience solidifies my distaste for the whole scene.

On Friday a few colleagues from the [tag]ECB[/tag] had arranged a birthday party at a pizza place on the east side of Frankfurt. As one of them was Greek, I received an invitation as well along with a few others.

I was hoping to meet some people on the way there but everyone went there early and although I happened to enter the same Train as one of the birthday people, Reka, I did not recognise her in order to sit with them. Fortunately finding the place was not difficult.

Most people were having pizza (some with spinach…ugh) while I was busy either annoying them with my new shiny singing monkey balls (more on that soon) or taking videos of them while they were trying to talk. I must say that the aforementioned singing monkey balls were a great success among the participants, especially the two Greeks sitting close to me that were about to strangle me if I didn’t stop.

Loading...

I also managed to convince Reka not to kill me for the time being.

After the pizza was finished we visited a night club on the back (I can’t even remember the name). The doorman almost did not let us in since we were not dressed for the occasion. I especially with my leather trenchcoat and long hair must have made him think twice. Fortunately he let us in (although in retrospect I might consider putting an “u” in front of the first word) and we paid 10 euros for that privilege after which I wasn’t in much mood to buy a drink.

The music inside was boring to tears. A monotone beat and some simple melody that changed slightly every 15 minutes or so. No passion, no melody, nothing. Just brain dead music that requires an equally brain-dead person to consider it worth 10 euros. Fortunately the rest of the group were pretty fun to be around and we ended up dancing for a few hours until everybody got sick of the place and decided to leave.

However it still does not fail to amaze me that these places are actually popular. What the hell do people find enjoyable there? The boring music or the look-alike people that inhabit them? Seriously the dress code is completely stupid. They force people to dress like everyone or they will not get in. As if we don’t have enough conformity in our lives that we need some more.

It is depressing to see so many people flock to these places just because the “beautiful girls” go there or whatever other excuse they find for themselves. Why are people so uncritical of this? When did pop music become so absolutely bland? How can people actually enjoy this and even pay dearly for the privilege is beyond me.

A thousand times better to go to a metal or rock place. Even Gothic music is leagues better than the stupid House and the people you meet or see in the former are certainly more interesting. At least now I know much better than to visit another such club in the near future.

Annoyance

It greatly annoys me that Night Clubs around here won’t allow me to take my Glow Staff with me. It’s just a frigging Glow Staff, what is the problem with it? I’m not going to kill anyone with it, just dance. It’s also light and not suitable for assault (as it would sooner break than hit hard)

Now, the Final Destination doorman allowed me in with it, the last time I was there but I believe it was mostly because he’s learning to play it as well and he recognises me as a regular. Even then, he told me not to dance with it, even if the stage was empty. What the hell? I’m not going to tear the stage down with a glostaff!

It’s amazingly stupid. In London they would allow even metallic staffs inside but not here. Paranoia.

Yesterday I went to U60 where some friends had gathered after Speak Easy. By amazing luck, I decided to take a taxi which brought me to the place as they were getting some cool air. As luck would have it, one of them had reserved a guest list pass for a male friend of his that didn’t come so the option was still open. He let me take it and I ended up saving at least 8€ or 14€ (Damn those places always seem to charge amazingly high). Nice enough place but with such repetitive music I could only truly enjoy it with the staff. I went ouside and asked the doorman

“Hey, can I ask you something. I’m thinking of bringing a glow staff next time, is that allowed?”
“What’s that?”

I point to the blue led he has running on the back

“Oh, a stick for light?”
“Yes, but it’s about *this* big”
“Sorry, not allowed.”
“But it’s just for dancing, why?”
“It’s just not allowed!”

Now, I don’t think there’s an actual rule. “No big sticks allowed” because I do not think there are many people bringing those around. It must be a case of preemptive cancellation. You know, when they stop you doing something because they’re not familiar with it.

In this case, it just stops me from going to the place again since the only reason to do so would be to use the staff. Although there were many beautiful girls around, the music just doesn’t cut it for long exposure.

Very annoying.

Random Picture of me

Hah! I just found a picture that included my ugly face blogged into the livejournal of a guy I met at the [tag]Final Destination[/tag]. I have no idea what he’s talking about since it’s all in German and the translation tools available do a pretty crappy job (Something about Teutons with big smiles? Dunno).

I also liked the way he made those composite pics, It’s a nice way to save space in the blog.

Now I met this guy at the Final D. but only yesterday we started talking to any serious length. He seems pretty cool and he’s actually got a philosophy similar to mine. He’s also has a Last.fm account

Now that I mentioned the Final…it was great yesterday! It was playing Kingdom for a Heart when I entered which really started the night on the right foot and later on the Power Metal just kept on coming. It’s just great when the DJ is wearing an Edguy T-Shirt I heard two Sonata songs in one night which is more than I’ve ever heard in a single night club ever. Good times…

Hawt Goth Chickz

Just too many…

Κουλτούρα

Finally γνώρισα μερικά άτομα απο εδώ πέρα. Mετά απο 3 εβδομάδες μεν αλλά επιτέλους δε.

Είναι πολύ καλό αίσθημα όταν εκεί που δεν ξέρεις πως να πλησιάσεις τον κόσμο, όταν κάνεις δεν σε κοιτάει καν, έρχεται απο το πουθενά ένα παληκαράκι και σου ποιάνει την κουβέντα. Έτσι γιατί σε είδε να κάθεσαι μόνος σου.

Έτσι έγινε και σε μένα, και γνώρισα 4 ατομάκια. Πολύ το χάρηκα.

Στο τέλος τους μάθαινα Ελληνικές βρισιές. Σήμερα το μάθημα είχε το “Άι Γαμήσου “ (Fuck off), “Γαμω το κέρατο μου” (Fuck my horn), “Θα μου κλασεις τ’αρχιδια” (You’ll fart my testicles) και φυσικά το “Μαλάκα” (Wanker) και όλα αυτά μαζί με την εξήγηση για το πότε και πώς είναι η σωστή χρηση.

Έτσι για να ανταλλάζουμε κουλτούρα

Second Interview

Δεύτερη συνέντευξη στην SEGA λοιπόν. Τελικά το ραντεβού κανονίστηκε για Τρίτη διότι οι Άγγλοι είχαν Πάσχα την Δευτέρα. Ο Παύλος διάβαζε υποτίθεται hardcore οπότε δεν έλεγε ιδιαίτερα να πάω σπίτι του. Ευτυχώς ο Κώστας ο Μελάς δεν είχε πρόβλημα να με φιλοξενήσει για 3 βράδια οπότε το κανόνισα έτσι.

Αυτή τη φορά ευτυχώς το εισιτήριο ήταν φθηνότερο κατά 120 έουρο, αλλά αυτό δεν το έκανε ιδιαίτερα οικονομικό πάλι. Τώρα θα έφευγα Σάββατο πρωί στις 7 η ώρα και μετά θα γύρναγα την Τετάρτη στις 7 (όπως την προηγούμενη φορά δηλαδή, Λονδίνο-Αθήνα-Θεσσαλονίκη).
Επειδή σαν κλασσικός κραιπαλάς δεν ήθελα να χάσω και το βράδυ της Παρασκευής στην αγκαλιά του Μορφέα, κανόνισα με την Φωτεινή και βγήκαμε για μπύρες στο Cult. Εκεί η σερβιτόρα μου έδωσε κάποια hints αλλά τελικά μαλακιζόταν και όταν της την έπεσα μέσα στην τουαλέτα μου έκανε την πάπια, ότι και καλά έχει σχέση. Αρχίδια δηλαδή. Εγώ πιστεύω ότι κώλωσε. Μου έλεγε και η άλλη για το δράμα της με τον τυπά που γουστάρει αλλά δεν κάνει καν τον κόπο να του το δείξει ξεκάθαρα και ξενέρωνα.

Τεσπα, η Ηρώ η οποία ήταν να έρθει σε μισή ώρα τελικά ήρθε σε τρεις και πήγε κατευθείαν Dizzy όταν δεν μας βρήκε στο Cult. Η Φωτεινή την έκανε γιατί ήταν κουρασμένη και εγώ πήρα την Ηρώ και πήγαμε για disco στο 8Ball. Εκεί έκατσα μέχρι τις 5:20 και μετά την έκανα καρφωτός για το αεροδρόμιο μιας και είχα πάρει την τσάντα μου μαζί. Απογοήτευση μέσα στο 8Ball όμως. Όχι μόνο έμαθα ότι έχασα την Ειρήνη για λίγο, αλλά η Άννα (η ψηλή μικρούλα) έκανε την πάπια επίσης. Μόνο η Άννα η κοντή-μεγάλη ήταν πιο φιλική αλλά αυτή πάντα έτσι είναι. Με αυτήν έπεσε ένα σεβαστό χούφτωμα και στο τέλος με είχε αγκαλιάσει λες και περίμενε να την φιλήσω αλλά δεν έκανα καν τον κόπο. Μια χυλόπιτα είναι αρκετή.

Αγγλία έφτασα χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα και μετά από συνεννόηση με τον Κώστα έφθασα στον σταθμό κοντά στο σπίτι του και ήρθε να με πάρει.
Η Μαρία φυσικά το παράκανε με την περιγραφή της. Δεν ήταν τίποτα απίστευτο το δωμάτιο αλλά εάν ήταν ένα πράγμα, αυτό ήταν “γαμιστρώνας”. Το κόκκινο νέον γύρω-γύρω στο πάτωμα ήταν όλα τα λεφτά το βράδυ. Σύμφωνα με την περιγραφή του Κώστα:

“Το ανάβεις και η γκόμενα ανοίγει τα πόδια σε χρόνο DT”.

Η Μαλακία είναι ότι δεν ήμουν καλά προετοιμασμένος (sleeping bag/πετσέτες) οπότε αναγκάστηκα να δανειστώ μια πετσέτα από τον Κώστα καθώς και ένα στρώμα θαλάσσης για να κοιμηθώ. Γενικά δεν φάνηκε να τον ενοχλώ πολύ με την παρουσία μου. Αν μη τι άλλο, πιστεύω ότι κάναμε καλή παρέα.

Την πρώτη νύχτα, το Σάββατο δηλαδή, ο Κώστας είχε κανονίσει να πάει σε ένα super event σε κάποια night club που το κάνανε μαζί. Μη έχοντας άλλη επιλογή (εκτός από το να κάτσω σπίτι να διαβάζω Νίτσε δηλαδή) πήγα μαζί του. Δυστυχώς δεν μπόρεσε να μου βρει κει εμένα εισιτήριο από το Internet οπότε έπρεπε να κάτσω στην ουρά για να μπω. Παρ’ολ’αυτά μπήκα μόλις 10 λεπτά μετά από αυτόν και μετά από ένα ξέφρενο ψάξιμο τελικά συναντηθήκαμε (μπήκαμε από εντελώς αντίθετες πόρτες). Εγώ πλήρωσα και 3,5 λίρες λιγότερο, χο-χο!

Μέσα, όπως ήταν αναμενόμενο, γινόταν πα-νι-κός. Είχε μερικές χιλιάδες άτομα στριμωγμένα και από ορισμένα choke-points σου έβγαινε η πίστη για να περάσεις.
Tο μέρος είχε τρεις σκηνές. Μια ήταν με trance-dance και οι άλλες 2 ήταν με live από dance-trance και ότι άλλη μαλακία παίζανε εκεί.
Γενικά είχε πολλές ωραίες κοπέλες αλλά με την προφορά μου ήταν δύσκολο να συνεννοηθώ. Όταν προσπάθησα η άλλη αναγκαζόταν να μου επαναλαμβάνεται 3 φορές κάθε φορά, κάτι που σκότωνε το όλο θέμα. Σημεία αναφοράς ήταν στην πρώτη σκηνή οπού ήταν τόσο ασφυκτικά που νόμιζες ότι ήσουν σε heavy metal συναυλία. Πολύ σπρώξιμο ρε παιδί μου. Στην δεύτερη σκηνή, έπαιζε κάτι alternative-industrial πραγματάκια αλλά το αστείο είναι όταν βγήκε μια γκόμενα στην σκηνή με κάτι δικά της. Ο χώρος κυριολεκτικά άδειασε. Πολύ ξενέρωμα. Τέλος στο bar/chill out σημείο εκεί που καθόμουν, σε μια φάση έφυγε ο διπλανός μου και έβαλε τα γυμνά της πόδια μια τύπισσα. Πειραχτήκαμε λίγο και μετά σηκώθηκε και μου πρότεινε ένα μπουκάλι νερού με ένα θολωμένο νερό μέσα

‘Do you want some’ μου είπε
‘Yeah, why not’
‘Ok, but just a little alright’
Το παίρνω και το μυρίζω
‘What is it? Some kind of alcohol?’
‘MDMA’
‘What’s MDMA?’
Παίρνοντας πίσω το μπουκάλι και σφραγίζοντάς το χωρίς να πιω τελικά ‘Where are you from?’
‘Greece’
‘Ah…Ecstacy’
‘Ooooh’

και αυτό ήταν το τέλος της συζήτησης. Ένοιωσα λίγο dork που δεν κατάλαβα αμέσως ότι ήταν ναρκωτικό αλλά δεν πειράζει. Καλύτερα που δεν δοκίμασα στο χύμα.
Τελικά γυρίσαμε, αφότου έκανε ο Κώστας σκληρά παζάρια με τους “μαύρους” ταξιτζήδες, πληρώνοντας 20 λίρες και ξεράθηκα στον ύπνο.

Την επόμενη μέρα είχε τρελή έξοδο σε pub. Αρχικά συναντηθήκαμε κατά τις 13:30 κοντά στο Cutty Shark με ένα φίλο του Κώστα, τον Mat και αρχίσαμε να λέμε διάφορα. Η πλάκα είχε ότι δεν έλεγαν να μας αφήσουν ήσυχους στο τραπέζι.

Αρχικά έρχονται δυο κυρίες και ρωτάνε:

‘Hello, may the two of us sit at the other edge of the table?’
‘No problem at all’ απαντάει ο Mat.

Ε με το που έδωσε το OK κάνουν νόημα οι τύπισσες και τσούπ! Εμφανίζονται από το πουθενά 4 παιδιά και ένας μπαμπάς, κάθονται στο τραπέζι και αρχίζουν να κάνουν pic-nic ενώ εμείς οι τρεις έχουμε μείνει με ανοιχτό το στόμα.

‘Excuse me’ Λέει ο Mat ‘I thought it was only the two of you’

Και με μία απάθεια που σκοτώνει, γυρνάει η μία από τις κυρίες μισοχαμογελόντας:

‘You were wrong.’

Και μένουμε μαλάκες….
Ευτυχώς την έκαναν μετά από λίγο αλλά δεν προβλεπόταν να μείνουμε μόνοι μας. Μετά από λίγο έσκασε μύτη μια χοντρούλα και ζήτησε να κάτσει μαζί μας. Υποτίθεται ότι περίμενε κάποιους φίλους της από το Cutty Shark. Μας έπιασε την πάρλα που λες και πρέπει να ήταν λίγο τρελή. Μας έλεγε για τα δώδεκα κοτοπουλάκια που αγόρασε και πως το ένα το έκανε δώρο και ένας φίλος της έκατσε πάνω του και το έλιωσε. Μετά, χωρίς να το ζητήσουμε έτσι, μας έδειχνε ζωγραφιές της από γυμνά μοντέλα. Μας μοίραζε σοκολατένια αυγουλάκια, χωνόταν συνέχεια προσπαθώντας να μας πιάσει την κουβέντα και γενικά είχε αρχίσει να γίνεται ενοχλητική. Ευτυχώς στην έκανε και αυτή σχετικά γρήγορα.
Πάλι όμως δεν έμελλε να μείνουμε μόνοι μας σε εκείνο το καταραμένο τραπέζι, και μια παρέα ζήτησε να κάτσει. Ευτυχώς αυτοί δεν έκανα τίποτα περίεργο.
Ύστερα από αυτό ήρθε ένα άλλο παλικαράκι που δεν θυμάμαι το όνομα του και την κάναμε για άλλη pub.

Γενικά γυρίσαμε όλες τις pub της περιοχής και άρχισαν να μου ρίχνουν πολύ δούλεμα βλέποντας πόσο λίγο πίνω. Ειδικά, και εδώ πρέπει να το παραδεχτώ ότι δεν ήταν σοφή κίνηση, όταν σε μια φάση παράγγειλα κόκα-κόλα. Ε εκεί άρχισε το μεγάλο δούλεμα το οποίο δεν σταμάτησε παρά όταν χωρίσανε οι δρόμοι μας. Με δούλευαν για τα πάντα, από το γεγονός ότι δεν πίνω πολύ, ως το ότι θέλω να μάθω Φλάουτο κάποια στιγμή (Ας είναι καταραμένος ο Κώστας που το ανέφερε) και ότι άλλο μπορούσαν να βρουν. Εδώ κατάφεραν να κάνουν τυχαία άτομα γύρω στο μπαρ να με δουλεύουν. Ευτυχώς τα πήρα όλα in-good-spirit και κάναμε γενικό χαβαλέ. Τους αποκαλούσα μπάσταρδους σε κάθε ευκαιρία όμως.

Σε μια φάση πήγαμε και σε ένα μεξικάνικο όπου διαγωνιζόμασταν για το ποιο κοκτέιλ ήταν το πιο gay και αν και του Mat ήταν το χειρότερο, το τελικό πόρισμα, το οποίο έβγαλε η κοπέλα του, μια χαριτωμένη μαύρη η οποία με κοιτούσε πολύ έντονα, ήταν ότι εγώ είχα το πιο gay κοκτέιλ. αλλά που να το ξέρω ότι το Chocolate Fantasy θα είχε τόσο ηλίθιο ποτήρι και ασπριδερό χρώμα; Αδικία!
Πλάκα είχε που την πέφταμε όλοι στην χαριτωμένη σερβιτόρα, ακόμα και ο Mat ο οποίος ήταν κομμάτια σε εκείνη την φάση, μπροστά στην δικιά του. Τελικά καταφέραμε, μετά από δική μου παρέμβαση, να της πάρουμε το email το οποίο τσέπωσε ο Κώστας και “υποτίθεται” θα στείλει ΄ένα ουδέτερο μήνυμα ώστε να διαλέξει ανάμεσα σε εμένα και αυτόν.
Η Μέρα τελείωσε κατά τις 11 σε μια τελευταία pub όταν πιο ο Mat είχε γίνει γκολ και είχε να λέει ασυναρτησίες (Συγκεκριμένα είχε κολλήσει να με ρωτάει εάν είμαι μάγος και εάν μπορώ να κάνω spells, ό,τι νάναι…)

Την Κυριακή δεν κάναμε τίποτα ιδιαίτερο, για την ακρίβεια εγώ κοιμόμουν όλη την ημέρα. Το βραδάκι πήγαμε μια βόλτα με το αυτοκίνητο, αφότου φτιάξαμε το ηχοσύστημα, στο κέντρο του Λονδίνου και ο Κώστας μου έδειχνε τα αξιοθέατα. Πλάκα είχε σε μια φάση που καθώς είχε ψιλοβραδιάσει και γυρνάγαμε πίσω αμίλητη, έπεσε ένα τραγούδι που είχε refrain “This is Rock & Roll” και σε συνδυασμό με τα κίνηση μέσα στο Λονδίνο έδινε μια σουρεαλιστική εντύπωση, λες και βγήκε από ταινία.

Το βράδυ κατευθυνθήκαμε στο σπίτι του Παύλου, ο οποίος από την αρχική ιδέα του να πάμε με μια παρέα του σε pub, το γύρισε στο να πάμε εμείς οι τρεις σε pub και τελικά στο να κάτσουμε σπίτι του να πιούμε κρασί. Ε τον βούδα, ούτε να κουνηθεί δεν ήθελε. Τίποτα άλλο ενδιαφέρον εκτός από την πλάκα που ρίχναμε όταν μπριζονόταν καθώς εξιστορούσε και κούναγε το κεφάλι του σαν τον Βέγγο.
Η Δευτέρα ήταν η μέρα της συνέντευξης. Ξύπνησα μαζί με τον Κώστα και ξεκίνησα μόνος μου κατά τις 11 παρά. Έφτασα αρκετά νωρίς, πράγμα που βοήθησε γιατί μπερδεύτηκα με τους δρόμους και έκανα 20 λεπτά για να φτάσω.
Στην είσοδο του κτιρίου (που στεγάζει 4 εταιρίες btw) έπρεπε να υπογράψω ένα χαρτί. Όταν η μια από τις κοπέλες είδε το όνομα μου προσπάθησε να το προφέρει και δεν μπορούσε. Όταν με ρώτησε από που είμαι και της είπα Ελλάδα, έβγαλε ένα επιφώνημα έκπληξης και με κάρφωνε στα μάτια. Αυτή ήταν από την Λιθουανία στην οποία και Κωνσταντίνους έχουν και έχουν και αρκετούς μαλλιάδες, οπότε με πέρασε για πατριώτη. εάν μπω στην Sega ίσως να την κάνω “πατριώτισσα” πάντως

Για την συνέντευξη πάλι με στήσανε 10 λεπτά και τελικά πήγα με τον Ito κατευθείαν. Πήγαμε σε ένα πιο χαλαρό μέρος και ήρθαν μαζί και τα άτομα από την ομάδα του IT. Το σχέδια ήταν να τους γνωρίσω και να δω πόσο καλά ταιριάζω. Ονόματα δεν θυμάμαι αλλά πιστεύω ότι υπήρχε καλή χημεία μεταξύ μας. Και χαβαλέ κάναμε και φάνηκε ότι ήξερα αρκετά πραγματάκια, και πιστεύω ότι έδειξα ενθουσιασμό και είχαμε και κοινά ενδιαφέροντα.

Οι ερωτήσεις τους κυμαίνονταν από το πόσο ασχολήθηκα με το Linux στο ποίους συγγραφείς διαβάζω στο Battlestar Galactica, το οποίο όταν το ανέφερα ενεργοποίησα τον Ito. Καλό σημάδι πιστεύω. Μου έκανε και μια ερώτηση παγίδα “Ποια είναι η χειρότερη εμπειρία μου από την δουλειά ή ποια είναι η μεγαλύτερη καταστροφή που έχω προκαλέσει” εκεί, σχεδόν αμέσως, μου ήρθε η ιστορία με την τρυπάνι του Παντούλια στο σχολείο. Πολύ πίκρα αλλά τους έκανε να γελάσουν χωρίς, πιστεύω, να δείξω ότι ήμουν κακός στην δουλειά μου.

Στο τέλος ο Joan μου έκανε μερικές τυπικές ερωτήσεις σημειώνοντας τις απαντήσεις μου. αλλά μου είπε “You’re doing fine, don’t worry” οπότε, δεν ξέρω, πιστεύω ότι όλο το θέμα πήγε καλά. Υποτίθεται θα πάρω την απάντηση τους μέσα στην εβδομάδα (σήμερα έχει συνέντευξη το τελευταίο άτομο) και λογικά από αύριο θα ξέρω. Είμαι λίγο αγχωμένος και παρά την θέληση μου, νοιώθω οπτιμιστής για αυτή την θέση. Δεν το θέλω φυσικά γιατί εάν μου πουν όχι, που είναι αρκετά πιθανό, θα με ρίξει, αλλά, ρε γμτ…πιστεύω τα πήγα πολύ καλά στην συνέντευξη και την ίδια άποψη έχει Παύλος και Κώστας.

Ίδωμεν.

Ο γυρισμός ευτυχώς ήταν εύκολος και ήρθα καπάκι στην δουλειά από το Αεροδρόμιο πληρώνοντας το καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 8 εύρο για ένα ταξίδι 15 λεπτών…

Τώρα έχω καθαρίσει τον υπολογιστή μου απο ενοχοποιητικα στοιχεία και προετοιμάζομαι ψυχολογικά για να παραιτηθώ μια απο αυτές τις μέρες.

Photobloggin'

Ουρίστε και μερικές φωτογραφίες που μου τράβηξαν αυτές τις ημέρες.
Ευτυχώς πέτυχα την Ηρώ στο Harley με την καινούργια της ψηφιακή. Οι πρώτες είναι απο εκει ενώ είμαι ντυμένος καρναβάλι. Υποτίθεται οτι είχα ντυθεί Van Helsing αλλα τελικά κατάντησα να μοιάζω πιο πολύ με τον Δράκουλα

Με την Χριστίνα.

Με την Ηρώ

Παραδόξως, την “ενδυμασία”, εαν και την σκέφτηκα τελευταία στιγμη (Πραγματικά. Μισή ώρα πριν βγώ) βγήκε σχετικά καλή, τουλάχιστον απ’οτι μου είπαν (στο 8-Ball, απο μια χαριτωμένη σερβιτόρα που με κέρασε και σφηνάκι no less)

Οι υπόλοιπες είναι απο την επόμενη Παρασκευη στο Dizzy οπου βγήκα με την Ηρώ και την Φωτεινή και κάναμε μαλακίες.

‘Μωρό μου, ξέρεις τι θέλω ε; ε; ε;’ *wink* *wink*
Γαμάτη φάτσα

Heavy!

Headbangin’

Ωραία πράγματα. Τώρα περιμένω να πάρω τις υπόλοιπες απο την Δώρα.

Par-tay!

The last two days have seen too much of me dancing around and generally making a fool of myself. Wednesday was the Disco-pop night at The X Club and yesterday I went to a reggae party at one of the universities, near the star observatory. As a result, I now have too much blood in my caffeine system (Well, I always wanted an excuse to say that) and I’m generally very tired.

Both days out have been with Panos from KNE and some of his friends. He’s not much of a “mover”, meaning he doesn’t dance at all, but luckily some of his friends do so at least I had some cover.

Wednesday night we met at his apartment to wait it out until it was late enough to head to the club, we sat at the balcony sipping white wine and for some reason, discussion once again turned to the fact that I wasn’t a comrade. It all started when I told him I voted a black (meaning that I voted in a way that canceled it) and he got a bit worked out about it. They tried to convince me once more and in the end I told them about the philosophy I am following at this time, Hacker. To make a long story short, they agreed that it was a good philosophy but they just couldn’t quite understand how it all worked out. By the time I was finished, it was time to head out.

The [tag]X Club[/tag] was packed once again, although it seemed to me that there was a slightly less attendance. At the entrance was once again my ex that pretended she didn’t see me greeting.
Once again it seemed like a knew everybody around there. All the familiar faces were around and I was greeting people all the time.

“So you come here a lot then?” Dimitra queried
“Why do you ask”
“Well, you seem to know almost everyone”
“Heh, you make me feel so special :)”

The night was alright, although a bit crowded and at times it was just impossible to dance. I met a friend’s friend who was from England and was staying around for vacation and dragged her to the dance floor. Another friend of mine got mildly drunk as well and told me I was the greatest guy she knew. I also found one of the metal guys from Posidi that got stone drunk after a while. Panos and Dimitra left early and I stayed behind (I had company aplenty) and at the end of the night I forced my ex to acknowledge me *grin*

Yesterday, as I mentioned before was the reggae party. The night started at a local tavern where I found Panos and Co. eating chicken wings and drinking beers and wine. We were supposed to head there by 12 o’ clock but we ended up going at 1:30 am.
The place was crawling with people, and there was a lot of dancing going on. I had brought my [tag]Firestaff[/tag] with me as well so I took the opportunity to step forward and do a performance. I had two bottles of paraffin and a new metal container to put it in, so I was counting on at least 7 light ups. However things conspired against me and I only did three.
First, it appeared that my metal container had a hole in the bottom that was sealed up with plastic. Unfortunately for me, paraffin dissolves plastic and I was lucky enough to have put the cap of the container underneath it, so the flow stopped. Then after my first performance, and after I had told the others to watch out not to spill the container, I came back and found it face down on the dirt. There goes one bottle of paraffin just like that.
I was also a bit nervous while twirling because of the number of people watching and so I made some mistakes, the worst of which was the flaming end of the staff bouncing onto my head. I was cautious enough to wet my hair before starting the show but even then, I smelled burnt hair. Other mistakes included hitting my t-shirt (luckily with no effect) and some bad catches. Good thing is that I never dropped my staff once. After a short rest, the “dance floor” was full of people so I could do any more performances.

A girl also came and gave me a flier for the first Greek gathering of jugglers at a chalkidiki camping. She said she noticed me throwing the staff in the air from afar. Dunno, I’m thinking of going but it seems too much like a circus show, and I don’t feel very comfortable with that.

I also tried to dance a bit but this music just isn’t my show. I can well enough play with the staff but simply dancing to reggae is not me. I tried it alone, with company or just pongo-ing (not enough room for the staff) and I couldn’t feel comfortable enough.

I left alone at about 3am to sleep. I came home, drank 2 glasses of cold milk and one of cold water and went to bed. Today I woke up with a sore throat. Suits me.

Carnage Blender

I just found out carnage blender. It’s a game where you take the role of managing a team of gladiators and you take on other team constantly increasing your stats and abilities. It’s pretty addictive and it also sports a nice chat feature to use while you fight around. (I currently can’t due to the damn firewall at work ). In any case I happily wasted a few hours kicking some butt until I answered wrong a bot-test question and got locked out for 60 mins…damn those letters are hard to make out.

Yesterday night something irritating happened at my outing. I went out originally by myself because as always I couldn’t find anyone to come with me. So I found a friend at the [tag]X Club[/tag] and hanged out near her for a while. She was there with her friends and at some point I said something that could be taken both humorously and as an insult to one of her friends. Well guess how she took it…In any case, I apologized if I offended in which her reply was literally “To by balls!” How’s that for woman’s grace. In any case I didn’t waste any more time with that bitch but turned my attention to the rest of the crowd. At some point later someone spilled a glass or something behind me, wetting even me. I didn’t give much notice until I saw said girl pointing at me. Confused I assumed they were making a joke or something so I smiled at which point she came with the same bitchy attitude and demanded that I pay for the drink that I spilled. Things degenerated quickly and I decided to bail out because she was both drunk and bitchy and I wasn’t going to ruin my mood for her. Unfortunately it seems she didn’t waste time to tell our common friend that I was to blame. I don’t know how it will develop the next time I see her (them?). Oh well.

The rest of the night sucked.